Echt wel zomer..

Ik zit in mijn favoriete stoel met mijn voeten op de vensterbank en ik kijk naar buiten. Althans, dat probeer ik. Mijn ramen zijn zó ontzettend vies. Voor de zoveelste keer sinds ik in dit appartement woon heb ik blijkbaar de memo over de ‘spinnenspuiter’ weer eens gemist.

Ondertussen lees ik op facebook dat woensdag de eerste zomerdag van Augustus wordt. Eerst denk ik “lekker is dat, 2 weken vrij geweest en als ik weer aan het werk moet krijgen we mooi weer..” maar deze gedachte corrigeer ik snel. Ik heb 2 weken op mijn boot gezeten en voor mijn gevoel was alleen afgelopen vrijdag een ‘misse’ dag. Het was fantastisch!

De eerste week stond in het teken van de Sneekweek en omdat ik met mijn zusje(s) zeilde was het een hele mooie, warme en gezellige week. De tweede week was ‘echt’ vakantie. Ik ben met 2 neefjes en een nichtje 7 dagen door Friesland gevaren. De oudste van 8 had met een waterkaart op schoot de route uitgestippeld waardoor we iedere nacht in een andere haven lagen. Wat hebben we het leuk gehad! De stralende gezichtjes van de kids maakte dat ik oprecht genoot van iedere dag. Maar zoals dat tegenwoordig met alles gaat: met (of door) dat genieten werd het verdriet en gemis ook intenser. 2 emmers tot aan de rand toe gevuld. Op sommige momenten liepen ze over en vloeiden de tranen.. Onduidelijk of het van het geluk of verdriet was of gewoon van allebei.

3 kindjes op de steiger aan het vissen, daar had nog een mannetje bij moeten staan.. 3 kindjes die mensen corrigeren als ze mij hun mama noemen “nee, dat is mijn tánte!”, daar had gewoon een mama-zegger bij moeten zijn.. 3 kindjes rustig slapend in hun slaapzak. Stiekum geef ik ze een kus en een knuffel, daar had… in plaats daarvan geef ik de foto van mijn kanjer een kus. Het glas van de lijst voelt koud aan. “Getver schatje, wat mis ik jou toch verschrikkelijk..” fluister ik met een brok in mijn keel.

In dezelfde 2 weken moet ik mij 4 keer in Wolvega melden om vervolgens afgelopen donderdag te horen te krijgen dat mijn lijf niet doet wat het zou moeten doen. Wéér een rustmaand. Op dat moment voelt de vakantie letterlijk als voorbij en gelukkig werkt het weer mee. Het stormt, het is ontstuimig en het is koud. Ook in mijn hoofd. Een fantastische reden om naar huis te varen en daar nog 1 dag door te brengen met alle digitale middelen die de kids een week lang niet om handen hebben gehad.

Ik zit in mijn favoriete stoel en ik kijk door mijn vieze ramen naar buiten. Ik vind het echt heel raar om te lezen dat deze maand nog geen zomerdag heeft gehad..
In mijn beleving was het 2 weken lang hartstikke zomer. Maar misschien kijk ik er wel anders tegen aan. Heeft de warmte en liefde die ik heb gekregen van mijn ouders, zusjes en neefjes & nichtje er gewoon voor gezorgd dat de zon bij mij altijd scheen en heb ik het als veel warmer ervaren dan het in werkelijkheid was..

..Die liefde en warmte heeft er daarnaast voor gezorgd dat ik mijn kanjer zo enorm heb kunnen missen en daar ben ik hartstikke blij om. George was er 2 weken lang iedere dag gewoon bij.

Wat een zomer!

Geluk
Verdriet
Genot
Gemis

Voor altijd verbonden
2 emmers vol
Toelaten van verdriet
… en de lol

❤️
Mama

 

2 gedachten over “Echt wel zomer..

  1. Jitske

    ❤⭐
    Wat mooi beschreven weer Angela. Heb afgelopen dagen vaak aan je moeten denken, na ons gesprek bij jou aan boord. Je innerlijke strijd die maar doorgaat. Sterkte😗

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *