Op zoek naar Angela 2.0

“Wil je hem nog dopen?”

Vragend kijk ik de verpleegkundige aan. Ik weet niet wat ik hoor en er schiet van alles door mijn hoofd. Uiteindelijk zeg ik met een klein piepstemmetje “Ja graag”..

Vervolgens gaat alles in een stroomversnelling en komt mijn mooie ventje op 30 november 2015 om 00.33u in mijn armen te overlijden.

Sinds die tijd is alles anders. Niet alleen omdat ik mama ben van een overleden kind maar vooral omdat ik continu het gevoel heb dat ik niet uit die stroomversnelling kan komen. Sinds die tijd loop ik continu naar adem te happen en hang ik gevoelsmatig dag in dag uit aan mijn vingertoppen boven een grote afgrond. Blijf ik rennen om op de trein van het dagelijks leven te komen maar kom ik er steeds net niet bij.

“Wat wil je dan” heeft Saskia (mijn therapeut) de afgelopen jaren regelmatig gevraagd.

“Stilte” is sinds zolang ik mij kan herinneren mijn antwoord. Maarja, hoe doe je dat dan. De afgelopen 3 jaar waren een drama. George dood, ik word niet opnieuw mama en ik ben sinds mijn laatste poging afgelopen Augustus volledig doelloos. Ik beland in de ziektewet, verkoop mijn huis en verhuis in oktober naar mijn boot.

“Waar word ik blij van” is de cruciale vraag. Uiteindelijk kan ik niet anders dan toegeven dat “Zeilen” het enige goede antwoord is. Zonder gezin, zonder huis en met een vaststellingsovereenkomst vanuit mijn werk op zak ben ik op zoek gegaan naar hoe ‘stilte’ en ‘zeilen’ gecombineerd kan worden. Ik denk dat ik dat nu gevonden heb.

Over een uurtje vlieg ik naar Gran Canaria en stap ik met nog 2 bemanningen bij een engels echtpaar aan boord. 25 november vertrekken wij naar Saint Lucia. Een Atlantische oversteek die ca 3 weken gaat duren. Ik heb dan geen mobiel bereik en vooral geen druk dat ik nu toch wel verder moet met mijn leven. Ik kan dan even ‘zijn’ zonder angst dat mijn vingertoppen het niet meer houden en ik in de afgrond val. Ik hoop mijn ‘stilte’ te vinden waardoor ik heel misschien ook een beetje ruimte ga krijgen om op zoek te gaan naar wie Angela 2.0 gaat zijn.

Rond 16 december kom ik aan in Saint Lucia en sta dan met mijn tas op de steiger met de wereld (letterlijk) aan mijn voeten. Ik heb nog geen idee wat ik daarna ga doen. Misschien vind ik een andere boot en wordt het uiteindelijk een wereldreis? Of misschien vind ik een boot die wedstrijden in de Caribbean vaart waar ik op kan stappen? Of misschien wordt het wel heel iets anders.. De tijd zal het leren..