Op zoek naar Angela 2.0

“Wil je hem nog dopen?”

Vragend kijk ik de verpleegkundige aan. Ik weet niet wat ik hoor en er schiet van alles door mijn hoofd. Uiteindelijk zeg ik met een klein piepstemmetje “Ja graag”..

Vervolgens gaat alles in een stroomversnelling en komt mijn mooie ventje op 30 november 2015 om 00.33u in mijn armen te overlijden.

Sinds die tijd is alles anders. Niet alleen omdat ik mama ben van een overleden kind maar vooral omdat ik continu het gevoel heb dat ik niet uit die stroomversnelling kan komen. Sinds die tijd loop ik continu naar adem te happen en hang ik gevoelsmatig dag in dag uit aan mijn vingertoppen boven een grote afgrond. Blijf ik rennen om op de trein van het dagelijks leven te komen maar kom ik er steeds net niet bij.

“Wat wil je dan” heeft Saskia (mijn therapeut) de afgelopen jaren regelmatig gevraagd.

“Stilte” is sinds zolang ik mij kan herinneren mijn antwoord. Maarja, hoe doe je dat dan. De afgelopen 3 jaar waren een drama. George dood, ik word niet opnieuw mama en ik ben sinds mijn laatste poging afgelopen Augustus volledig doelloos. Ik beland in de ziektewet, verkoop mijn huis en verhuis in oktober naar mijn boot.

“Waar word ik blij van” is de cruciale vraag. Uiteindelijk kan ik niet anders dan toegeven dat “Zeilen” het enige goede antwoord is. Zonder gezin, zonder huis en met een vaststellingsovereenkomst vanuit mijn werk op zak ben ik op zoek gegaan naar hoe ‘stilte’ en ‘zeilen’ gecombineerd kan worden. Ik denk dat ik dat nu gevonden heb.

Over een uurtje vlieg ik naar Gran Canaria en stap ik met nog 2 bemanningen bij een engels echtpaar aan boord. 25 november vertrekken wij naar Saint Lucia. Een Atlantische oversteek die ca 3 weken gaat duren. Ik heb dan geen mobiel bereik en vooral geen druk dat ik nu toch wel verder moet met mijn leven. Ik kan dan even ‘zijn’ zonder angst dat mijn vingertoppen het niet meer houden en ik in de afgrond val. Ik hoop mijn ‘stilte’ te vinden waardoor ik heel misschien ook een beetje ruimte ga krijgen om op zoek te gaan naar wie Angela 2.0 gaat zijn.

Rond 16 december kom ik aan in Saint Lucia en sta dan met mijn tas op de steiger met de wereld (letterlijk) aan mijn voeten. Ik heb nog geen idee wat ik daarna ga doen. Misschien vind ik een andere boot en wordt het uiteindelijk een wereldreis? Of misschien vind ik een boot die wedstrijden in de Caribbean vaart waar ik op kan stappen? Of misschien wordt het wel heel iets anders.. De tijd zal het leren..

4 gedachten over “Op zoek naar Angela 2.0

  1. Gerda Donkerbroek

    Wens jou een fantastische reis toe, en dat je mag vinden wat je zoekt en nodig hebt. Dat je je zoon een plaatsje kunt geven waar hij altijd bij je is, en jij hem altijd dicht bij je voelt. want dat is hij, I know. Hij woont voor eeuwig in je hart. Ik heb het enorme geluk dat ik mijn andere dochter hier bij me mocht houden en zelfs een nog groter wonder mocht ervaren en nog een zoon heb gekregen, hij lijkt zo op zijn zusje Laura*
    Ondanks dat verandert dat nooit je gevoel en je verdriet om het kindje wat je niet hier mocht houden en zien opgroeien. Volge je hart en laat de reis jou die rust en stilte geven waar je zo naar verlangd!
    Diep respect voor jou, liefs Gerda
    ook voor jou prachtig mannetje zal hier een kaarsje branden

  2. Mama van René*

    Lieve lieve Angela,

    Ik kan alleen maar volle waardering geven met deze mega stap..
    Als lotgenoot met een soortgelijke situatie herken ik wat je schrijft.
    Zelf heb ik deze stap in 2017 gedaan.
    En mijn ervaring was ondanks alles wat je dan tegenkomt goed.
    Niet gemakkelijk maar heb er enorm veel van geleerd (nu alleen nog in praktijk brengen)
    Ik wens jou een heel mooie zeilreis en wens dat je andere reis dat mag gaan geven wat jou zo enorm gegunt wordt…
    Hierbij een hele dikke (digitale) knuffel voor deze mega stap die je hebt durven te maken…..
    En zal 30 november as een extra kaarsjes speciaal voor jullie beide bij René* branden.
    Juist omdat ook ik jou het beste gun in deze zo pittige situatie.

    Een hele warme groet van Jolanda R.

  3. Liedewij

    Ook hier, weer tranen. Stoer wijf, ik hoop niet alleen dat er iets moois op je pad komt, ik weet het zeker. Zo’n sterk en krachtig mens, jij gaat een bijzonder pad vinden. En kleine George gaat altijd met je mee. Goede vaart Angela …

  4. Miranda

    Ohhhh jeetje…. tranen in mijn ogen. Heel veel geluk en wijsheid in het vinden van Angela 2.0!
    Ik hoop zo dat er iets moois op je pad komt en dat je je je weer wat gelukkiger gaat voelen.
    In hart draag jij je mooie ventje met je mee.
    Veel geluk en alles wat daar bij hoort gewenst!

    Miranda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.