Gepost op

Not the end..

Lieve lezer van dit blog,

Ondanks dat ik door een dubbel verdrietige periode ga heb ik wel (of juist) de energie gevonden om met het boek “Mijn Optimistje – Overleven na de dood” bezig te zijn.
De website heeft een metamorfose ondergaan, je kunt het boek al bestellen en ik ben bezig met het schrijven van de laatste blogs die nog toegevoegd worden voordat het boek 15 december verschijnt.

Zelfs 30 november komt er nog in en dat vind ik oprecht bijzonder. De bedoeling was om toch met een soort van happy end te komen maar helaas is dat niet gelukt. Ongelofelijk hoe ontzettend gemeen het leven kan zijn en ik kijk dan ook als een berg op tegen wat komen gaat. November zou al een moeilijke maand zijn en nu is dat alleen maar erger geworden. “Dan alles maar in een keer” zal het lot wel gedacht hebben..

Daarna volgt sinterklaas, mijn verjaardag en de ‘feest’ dagen die hoe gek het misschien ook klinkt, echt als de eerste keer voelen na het overlijden van mijn kanjer. Ik weet helemaal niks meer van vorig jaar en ik zou mijn blogs erbij moeten pakken om te kijken wat ik toen gedaan heb.

Voorlopig stoppen in ieder geval mijn blogs op deze website, maar ik blijf uiteraard wel schrijven want dat is iets geworden wat inmiddels zo in mijn systeem zit dat ik niet meer zonder kan. Het voelt wel gek hoor, hier (voor nu) stoppen en een boek dat uitkomt terwijl het laatste hoofdstuk nog geschreven moet worden.

Ik weet dat er mensen onder ons zijn die vanaf het eerste moment hebben meegelezen met de strijd van mijn kanjer George. Dat er mensen zijn die vorig jaar op deze tijd hun laptop standaard op mijn website hadden staan en een paar keer per dag op ‘refresh’ hebben gedrukt om maar op de hoogte te blijven van de laatste ontwikkelingen. Wat een helse tijd was dat! Ik had nooit gedacht dat het een kleine week later tot zo’n abrupt einde zou komen.. net toen we dachten dat het juist béter ging..

Nu kan ik mij voorstellen dat je denkt: ik heb alles al gelezen dus het heeft geen zin om het boek te kopen en dat is helemaal prima natuurlijk. Niks moet. Maar ik heb niet al mijn blogs gepubliceerd, sommigen omdat ze te pijnlijk waren, anderen omdat het op dat moment te privé was en weer anderen omdat ze wel heel confronterend zijn. Deze blogs staan wel in het boek en eerlijk is eerlijk, ik vind dat ontzettend spannend.

Op dit moment ben ik in gesprek met de hartstichting om een vast bedrag per verkocht boek te doneren ten behoeve van onderzoek naar het onstaan van de transpositie van de grote vaten. Dat is mijn manier om een steentje bij te dragen en dat maakt hopelijk dat George zijn strijd niet helemaal voor niks is geweest. Mijn mooie mooie mannetje die ik iedere dag zo ontzettend mis.

Nieuws over de hartstichting, verkooppunten van het boek en andere zaken blijf ik hier gewoon plaatsen.. Dus lieve lezer van dit blog:

Not the end

4 gedachten over “Not the end..

  1. ben een trouwe lezer,hoop je nog te kunnen volgen,voel met je mee

  2. Je bent een topper Angela!

  3. Hallo Angela,

    Ik weet een klein beetje wat je vorig jaar gevoeld hebt, kon toen heel moeilijk reageren.
    Wij waren Johan toen hij 5 weken was ook bijna verloren, het waren vreselijke maanden van hoop en vrees.
    Zoals je weet is het goed gekomen, hij is een grote en sterke man geworden.
    Nu ik dit weer lees, komt die tijd heel sterk terug, ik wil jou heel veel sterkte wensen voor de komende tijd.

  4. Succes lieverd. We houden van je

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *