Mijn kerstboodschap

Jullie kind is dood.

Dood. Overleden klinkt zo veel vriendelijker maar er is niks vriendelijks aan een kind dat er niet is en nooit meer zal zijn. Op het moment dat jullie wondertje zijn of haar laatste adem uitblies werd alles anders. Ook al had je al kinderen of hebben jullie inmiddels een regenboogje mogen omarmen, jullie wereld is voor altijd uit balans.

En dan wordt het ieder jaar ook nog eens december. Eerst sinterklaas. Bij jullie ontbreekt voor altijd dat ene schoentje bij de openhaard. Mijn grootste wens is natuurlijk om mijn kanjer terug te krijgen, maar ik weet ook dat dat niet kan.. duh.. toch ik heb er de wereld voor over om nog 1 keer zijn haartjes te voelen, nog 1 keer zijn handje vast te houden en hem nog 1 keer een dikke knuffel te geven. Dat is wat rouw met je doet, de kleine dingen worden belangrijk.

Dit blog is voor alle stermama’s en -papa’s die zichzelf iedere dag uit bed slepen omdat het leven nu eenmaal doorgaat. Nou ja, het leven om ons heen gaat door en wij hebben geen andere keus dan daar in mee te gaan. Ondanks de wollen deken in ons hoofd en de wir war aan gedachtes die oncontroleerbaar hun plek opeisen. Iedere dag is een worsteling, iedere dag is een confrontatie met het gemis en iedere dag leef je met de vraag “zou hij/zij nu?”.

Voor je het weet is het (weer) kerst. Je wordt doodziek van alle vrolijke muziek op de radio. Je kijkt als een berg op tegen het familie kerstdiner. Verdrietig denk je aan de (tafel)stoel die altijd leeg blijft of zoals in mijn geval ongebruikt in de garage staat. Samen is nooit meer compleet.

Waarom begrijpen mensen dat niet?

Omdat het niet eerlijk is om dat te verwachten. Een ander voelt niet het gapende gat in jouw hart. Een ander weet niet hoe het is om een kamer rond te kijken en altijd 1 kind te missen. Een ander begrijpt niet hoe het is om nooit meer met zijn allen te zijn. Het is daarom aan jou om duidelijk aan te geven wat je wel en niet kunt. Het is aan jou om aan te geven dat je 5 minuten voor het diner misschien besluit om wel (of juist niet) te komen. Het is aan jou om te doen waar jij je goed bij voelt.. of eigenlijk waar jij je het minst verdrietig bij voelt.

Het is aan anderen om dat te respecteren.

Kerst is namelijk een feest dat over liefde, vrede en acceptatie gaat. Er is geen enkele reden waarom dat niet geldt voor de stermama’s en papa’s van deze wereld.

Maak er wat moois van.


Een stermama

2 gedachten over “Mijn kerstboodschap

  1. Vivianne

    Ik begrijp je heel goed, maar als mama van een overleden lief klein meisje kan ik je echt beloven dat er een tijd komt dat jij je beter gaat voelen. Misschien kan ik je uitleggen hoe het bij mij is gegaan. Ik had na het overlijden van mijn prachtige meisje een enorme wond. Het eerste jaar was die wond heel snel open. Een stoot er tegen aan en het bloedde weer. Maar op een gegeven moment kwam er een klein, fragiel korstje overheen. Jaar na jaar werd het korstje wat dikker. Ik ben nu 18 jaar verder en over het algemeen blijf de korst mooi dicht. Maar er zijn sommige momenten dat het weer even gaat bloeden. Even maar. Ik kan oprecht weer genieten van de kerst, de feestdagen, de verjaardagen etc. Op haar geboorte jaar gaan we altijd met de andere kinderen iets doen. In het begin wilde onze oudste dochter naar de Efteling en het hoogte punt was dan om een ballon los te laten voor haar zusje, maar nu na al die jaren gaan we meestal uit eten, met ons 4tjes. Er mogen geen vriendjes mee van onze dochters, want het gaat om hun zusje zeggen ze dan. Ja als we dan zo zitten schiet ik wel eens vol, maar meestal geniet ik enorm van het samen zijn met onze twee andere dochters. Ons Engeltje hoort bij ons gezin, ik zou ook niet anders willen. Ik wens jou heel veel sterkte met de komende dagen, maar weet dat het echt dragelijker gaat worden. Liefs Vivianne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *