Hoe het allemaal begon

“Misschien moet je eens een zwangerschapstest doen” zegt de dokter.. Gewoon in 1 x raak!! Uitgerekende datum 5 december. Mijn grote wens komt uit, een wondertje én een cadeautje!

In week 18 ziet de verloskundige dat mijn placenta wel erg laag ligt en ze verwachten dat deze niet omhoog zal trekken. Dit betekent dat het sowieso een (geplande) keizersnede wordt en dat moet ik toch wel even verwerken.

De rest van de zwangerschap komt in het teken te staan van angstige toilet bezoeken, bloedingen en ziekenhuis opnames. Totaal heb ik 3 x 3 dagen in het ziekenhuis gelegen en 1 x 2 dagen. De bloedinkjes stopten gelukkig snel weer en ik mocht dat ook na een paar dagen weer naar huis. Mentaal vond ik het wel zwaar want ik mocht niet meer sporten en moest veel rust houden, maar ik had ook niet écht invloed op het gedrag van de placenta.

Vandaag (4 november) naar de Gynaecoloog. Spannend want ik zou horen wat de datum van de geplande keizersnede gaat worden en hij had mijn situatie ook besproken met de maatschap met betrekking tot preventieve opname. De echo ziet er in ieder geval goed uit! Ik krijg weer complimenten over het mooie sterke hartslagje en ook de groei ziet er goed uit. Wat ben ik blij en trots! Daarnaast ben ik zo benieuwd wat het wordt! Kan echt bijna niet meer wachten!

De gynaecoloog vertelt mij dat hij mij maandag 9 november preventief wil opnemen en op 23 november de keizersnede wil laten plaatsvinden. Ik voel een soort van opluchting. 2 weken in het ziekenhuis is wellicht niet ideaal, maar ik ben wel van de stressvolle toiletbezoeken af. Ik ben dan maar mooi alvast op de juiste plek!

Opgelucht rijd ik naar mijn ouders en vertel het ‘goede’ nieuws. We besluiten maandag nog even te lunchen in de stad en mij vervolgens om half 2 in het ziekenhuis af te zetten..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *