Afscheid

Lieve kleine strijder & grote vent
Wat ben ik blij je te hebben gekend
Jij hebt mij intens geluk laten beleven
En mij de titel “mama” gegeven
Jij blijft atijd een onderdeel van mij
De mooiste ster, dat ben jij

❤️
Mama

George Menno

*6 november 2015    –    +30 november 2015

Wij nemen afscheid van George Menno op 3 december om 13.30u in de R.K. Martinus Kerk in Sneek (Singel 64). Vanaf 12.45u is er gelegenheid om te condoleren

Na de dienst wordt mijn kanjer in besloten kring begraven. Ik zou het heel fijn vinden elkaar daarna te ontmoeten om het leven te vieren onder het genot van een biertje bij Grand Café de Kroon (Jousterkade 10)

Kom zoals je bent.

Lief gehad
Liever gehouden

Angela Brandsma
Apollovlinder 66, 8607 HV Sneek


In plaats van bloemen zou ik het fijn vinden als je een donatie doet naar  “Stichting Make a Memory” uit naam van 
mijn grote kanjer George (NL21RABO0103237747)

Een gedachte over “Afscheid

  1. J&W Bericht auteur

    Vaarwel
    In de hoek van de woonkamer staat op een rieten (rotan) verhoging een reiswiegje aan de buitenkant afgewerkt met een blauwe stof met witte sterretjes.
    Dit mooie plekje is speciaal gecreëerd voor een jongen die ik afgelopen weekend heb ontmoet en heb leren kennen als een kleine vechtersbaas. Zoals je moeder al zegt een kanjer.
    Toen Wietie en ik afgelopen zaterdag in Groningen waren en eerst Wietie en later ik bij je zat, praatte ik zachtjes, half fluisterend tegen je ‘kom op George, je kan het, je hebt al zoveel doorstaan, je hebt al zoveel meegemaakt, je hebt al zoveel artsen en zelfs specialisten versteld doen staan, kom op’.
    En toch…..lieve vriend met je mooie namen, 1 dag later, lig je daar, in je reismandje, klaar voor een grote onbekende reis.
    Naast je zit je mama, die jammer genoeg maar heel kort kon laten zien wat voor mama ze is. Dat ze een echte mama is heeft ze laten zien. Dagen achtereen wakend aan je bedje, alles in de gaten houdend wat artsen en specialisten met je deden. Je had geen betere kunnen treffen. Wat is ze trots op je kleine vriend en wat had je trots op haar geweest. Nu is je mama verslagen, moe en verdrietig maar daar kun jij niets aan doen. Maar nu is ze ook flink, dapper en kijkt ze je weer aan met diezelfde liefdevolle blik als afgelopen zaterdag.
    Ze pakt je op uit je reiswiegje en neemt je in haar armen.
    Ze knuffelt je en legt je hoofdje op haar schouder. Ze zoent je.
    Ze aanbidt je, zingt heel zachtjes een liedje voor je, je bent alles voor haar. Dit had ze zo graag vaker willen doen lieve vriend maar het mocht niet en dat is waar we allemaal zo verdrietig om zijn.
    Dat jij in die paar weken, de harten van je mama en je familie hebt gestolen zegt maar weer hoe bijzonder jij bent.
    Hoe ik dat weet? Ik heb het zelf gezien!
    Nu moeten we je laten gaan, hoe moeilijk het ook is.
    We moeten afscheid van je nemen, ieder op zijn of haar eigen manier.
    Lieve George, wij zijn blij dat we zo dicht bij jou, je moeder en je hele familie mochten zijn. Zo warm, zo lief en zo bijzonder.
    Lieve George, we zullen je nooit vergeten.
    Vaarwel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *